Liefste HSP mensen in België,

Het is zo heerlijk voor me om jullie op deze manier te kunnen toespreken. De reacties die ik uit jullie deel van Europa heb ontvangen zijn verbazingwekkend geweest, daardoor heb ik positief gereageerd op de vraag of ik voor jullie allen op deze site iets wou schrijven. Jullie fijne reacties zijn deels te danken aan het feit dat de uitgevers van mijn boeken zo intelligent waren om me uit te nodigen voordrachten te komen geven, met de media te praten en tevens voor de copyrights in Europa hebben gezorgd. Er zijn andere (niet-Amerikaanse) uitgevers die dit niet hebben gedaan. Maar waarom verliep dat dan zo bij jullie ? Misschien heeft het deels te maken met een vorm van gevoeligheid dat typisch is voor jullie cultuur. Dit heb ik in elk geval goed aangevoeld als ik bij jullie op bezoek kwam.

Ik weet dat menig onder jullie, die deze website bezoeken, met gezondheidsproblemen te maken hebben. Ik geloof echt wel dat de meeste gevoelige lichamen het niet makkelijk hebben met een regelmatige werkweek en stress situaties, zeker als je in je leven door persoonlijke zaken (in je verleden bijvoorbeeld) al zware stress hebt meegemaakt. Ons voortdurend gevecht om te werken ‘zoals anderen’ resulteert dikwijls in een gevoel van zwakheid en begrenzing. Maar het geheim ligt erin dat je zelf kan uitmaken hoe je jezelf, op jouw eigen manier sterk houdt in allerhande situaties. Dus meer verkrijgen door minder te doen. Hoe kan je dat doen? Allerlei situaties goed doorgronden, tot je een creatievere, minder stressy oplossing vindt, zodat je ook je lichaam beschermt. Dat is onze observatie-manier, goed nadenken en dan pas iets gaan doén. Het dus éénmaal doen en het direct goed doen.

Als je weinig zelfvertrouwen hebt wordt je creativiteit makkelijk geblokkeerd. Dan kom je snel in een cirkel terecht : je voelt je slecht in/over jezelf en je denkt dat er niets mogelijk is, en als je dat zo voelt, kàn je dus geen creatieve oplossing vinden. Bijvoorbeeld, veronderstel dat je vind dat je niet kan werken met anderen op kantoor, wel met je baas, maar niet met nóg extra mensen erbij. Er is werk dat je wel zou kunnen doen, zoals schrijver of kunstenaar zijn, dat is iets wat je goed kan en dat heel goed voelt en je bent er goed in. Dit zou ook een mooie bijdrage in de maatschappij zijn, maar onze maatschappij betaalt je daar niet genoeg voor. Dus moet je zorgen voor een financiële zekerheid, je gaat dus een vervangingsinkomen aanvragen omdat je opteert voor zo’n beroep. Dit maakt je verlegen of anderen zorgen ervoor dat je je hiervoor schaamt, en hierdoor kan je eigenlijk niks meer bijdragen… Als je nou deze situatie zou accepteren, je krijgt een vervangingsinkomen en er is niets fout mee, en je kijkt vooruit, je zet je aan het werk, datgene waar je goed in bent, dan is het heel goed mogelijk dat je na ’n tijdje zo lekker bezig bent dat je dit stempelgeld niet meer nodig hebt.

Nu HSP bekend is kan je jezelf op een andere manier bekijken, niet meer zoals voordien : zwak en begrensd, maar wél als iemand waar het leven ànders voor is dan de andere 80% van de bevolking, het werkt gewoon anders voor jou. Er is niks mis met hoe en wie jij bent. Ik besef heel goed hoe moeilijk stress en ziekte kunnen zijn, maar dat is niet wié jij bent, er zijn trouwens vele HSP mensen die deze ziekten onder controle hebben. Je bent, als HSP, gewoon een ander type, met andere ‘gebruiksaanwijzingen’, dat is alles. Jij, de ‘eerste generatie’ van HSP’s, bent één van de uitvinders voor een nieuwe levenswijze, dus het zal niet makkelijk zijn. Maar we zullen onze ontdekkingen samen delen.

Warme groetjes aan jullie allen, Elaine Aron.

(Vrij vertaald door Chrisje)

Dear HSPs in Belgium,

It is such a delight to be able to address you. The response in your part of Europe to the concept of high sensitivity has been amazing, so that I have very much wanted to be in contact with you. This response is in part due to the fact that the publishers were wise enough to purchase the rights to the book and to invite me to come and speak to the media (which other non-U.S. publishers have not done). But why was that? Maybe because there is a kind of sensitivity inherent in your culture that understood the concept. I certainly feel it when I visit.

I know that health issues are a concern for some of you associated with this website. I do think that most sensitive bodies have difficulty with a regular work week and high stress situations, especially if you have experienced heavy stress in life already, due to your personal history. Our struggle working the way others do can make us feel weak and limited. But the secret is to approach how you support yourself in a very different, HSP way: You must do less and accomplish more by the doing. How? By processing situations until you come up with a more creative, stress free approach–in this case, to physical security. That is our way–observe, reflect, then act. Do it once and do it right.

Creativity is easily blocked, however, by low self-confidence. So it can become a circular problem–you feel bad about yourself and feel nothing is possible, and if you feel that, you will not find the creative solution you need. For example, suppose you know you can’t work in an office or even with others as your boss. There is work you could do, perhaps as a writer or artist, that is easy and fun for you, and also a contribution to society, but society will not pay you enough for doing it. So you need some outside financial support. But you feel so ashamed of accepting help (or others may make you feel this way) that you can’t make any contribution at all. Whereas if you accepted the situation and moved forward, you might find that in the end you are so good at what you do that you actually are supported--by work that you can do with relative ease.

The concept of high sensitivity allows you to view yourself in a new way–not weak or limited, but designed to approach life in a way that is very different from what works for the other 80% or so of the population. There is nothing wrong with how you are. I don’t mean to deny that stress may have given you real illnesses, but that is not mainly who you are, since there are plenty of HSPs without those illnesses or with them under control. As an HSP you are simply a different type, with different “operating instructions.” You, the “first generation” of HSPs, will have to be the inventors of new ways of living, so it won’t be easy. But we will share our discoveries and all do it together.

Warmest wishes to you all, Elaine Aron